Dla osób cierpiących na schorzenia wymagające stałego leczenia, wyjazd zagraniczny wiąże się z dodatkowym wyzwaniem logistycznym. Firmy ubezpieczeniowe jeszcze precyzyjniej definiują, co uznają za chorobę przewlekłą, a co za nagłe zachorowanie. Kluczowe dla podróżnego jest zrozumienie, że standardowa polisa turystyczna zazwyczaj wyłącza odpowiedzialność za skutki chorób zdiagnozowanych przed wyjazdem, o ile nie zostanie wykupione odpowiednie rozszerzenie.

Porównaj ubezpieczenie podróżne
Sprawdź najlepsze oferty ubezpieczeń turystycznych i wybierz najlepszą opcję dla siebie!
Co ubezpieczyciele uznają za chorobę przewlekłą?
Definicja choroby przewlekłej w Ogólnych Warunkach Ubezpieczenia (OWU) jest szeroka. Zalicza się do nich schorzenia, które:
- mają długotrwały przebieg lub występują nawracająco,
- wymagają stałego przyjmowania leków lub regularnych kontroli lekarskich,
- zostały zdiagnozowane przed datą rozpoczęcia ochrony ubezpieczeniowej.
Do najczęstszych chorób przewlekłych zgłaszanych przez turystów należą: nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, astma, niedoczynność tarczycy, choroby wieńcowe oraz schorzenia kręgosłupa.
Jak poprawnie zgłosić chorobę przewlekłą?
Proces zakupu polisy został uproszczony, ale wciąż wymaga od klienta rzetelności. Istnieją dwie główne ścieżki ochrony:
1. Rozszerzenie o „następstwa chorób przewlekłych”
Przy zakupie polisy online należy zaznaczyć dodatkową opcję (tzw. rider) dotyczącą chorób przewlekłych. Podnosi ona składkę (zazwyczaj o 50% do 150%), ale gwarantuje, że jeśli w trakcie urlopu dojdzie do nagłego pogorszenia stanu zdrowia wynikającego z danej choroby (np. atak astmy lub skok ciśnienia), ubezpieczyciel pokryje koszty hospitalizacji i leków.
2. Polisy z włączoną ochroną w standardzie
Coraz więcej towarzystw ubezpieczeniowych włącza ochronę chorób przewlekłych do swoich najwyższych pakietów (Premium) bez konieczności zaznaczania dodatkowych opcji. Warto jednak zawsze zweryfikować limit kwotowy – czasem ubezpieczyciel odpowiada za choroby przewlekłe tylko do 10% lub 20% głównej sumy kosztów leczenia.
Skutki braku zgłoszenia – ryzyko finansowe
Zatajenie informacji o chorobie przewlekłej to najczęstszy powód odmowy wypłaty odszkodowania. Jeśli podróżny z nadciśnieniem dozna zawału za granicą, a nie posiadał odpowiedniego rozszerzenia, ubezpieczyciel po analizie dokumentacji medycznej (w której znajdzie informację o przyjmowanych na stałe lekach) może uznać, że zdarzenie było następstwem choroby przewlekłej i odmówić pokrycia rachunków. W krajach takich jak USA czy Szwajcaria, koszty te mogą wynieść od kilkudziesięciu do kilkuset tysięcy złotych.
Na co zwrócić uwagę?
- Stabilność stanu zdrowia: Niektórzy ubezpieczyciele wymagają, aby choroba była w fazie stabilnej (np. brak zmian w dawkowaniu leków w ostatnich 6 miesiącach).
- Limity wieku: W przypadku seniorów z chorobami przewlekłymi, składka może być wyższa ze względu na kumulację ryzyk (wiek + choroba).
- Ciąża: W 2025 roku większość firm traktuje powikłania ciąży jako osobny punkt w OWU, nie myląc ich z chorobami przewlekłymi, ale limity ochrony są zazwyczaj ograniczone do 32. tygodnia ciąży.
FAQ – Najczęściej zadawane pytania
Czy muszę wymieniać nazwy wszystkich chorób przy zakupie polisy?
Zazwyczaj nie. Formularze ubezpieczeniowe wymagają jedynie zaznaczenia ogólnej opcji „choroby przewlekłe”. Szczegółowa weryfikacja następuje dopiero w momencie zgłoszenia szkody, gdy ubezpieczyciel prosi o udostępnienie dokumentacji medycznej od lekarza prowadzącego w Polsce.
Czy nadciśnienie to zawsze choroba przewlekła?
Tak, jeśli jest zdiagnozowane i leczone farmakologicznie. Nawet jeśli czujesz się dobrze, a Twoje ciśnienie jest wyrównane dzięki lekom, w oczach ubezpieczyciela jesteś osobą z chorobą przewlekłą i potrzebujesz odpowiedniego rozszerzenia ochrony.
Czy ubezpieczyciel pokryje koszt leków, które biorę na stałe i których zapomniałem z domu?
Nie. Ubezpieczenie turystyczne pokrywa koszty leczenia w sytuacjach nagłych i nieprzewidzianych. Zakup leków przyjmowanych na stałe, które skończyły się lub zostały zapomniane, nie jest uznawany za zdarzenie nagłe i koszt ten spoczywa na podróżnym.
